سخنی از امام باقرعلیه السلام

 جابربن یزید جعفی که 18 سال در خدمت امام باقر(ع) بود و امام باقر(ع) هفتاد هزار حدیث به او آموخت می گوید هنگام وداع (برای مراجعت به کوفه) از امام باقر (ع) تقاضا کردم که مرا از فیوضاتش بهره مند سازد. فرمود: 18 سال کسب علم و کمال بس نیست؟ عرض کردم : آری شما دریایی هستید که آبش تمام نمی شود و به قعر آن نمی توان رسید.امام فرمود: «بَلِّغْ شِيعَتِي عَنِّي السَّلامَ وَ أَعْلِمْهُمْ أَنَّهُ لا قَرَابَةَ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ اللهِ ـ عَزَّوَجَلَّ ـ وَلا يُتَقَرَّبُ إِلَيْهِ إِلّا بِالطَّاعَةِ لَهُ. يَا جَابِرُ مَنْ أَطَاعَ اللهَ وَ أَحَبَّنَا فَهُوَ وَلِيُّنَا وَ مَنْ عَصَي اللهَ لَمْ يَنْفَعْهُ حُبُّنَا» (سفینة البحار؛صفحه142) یعنی سلام مرا به شیعیانم برسان و به آنها اعلام کن که بین ما و خداوند خویشاوندی نیست و به پیشگاه خداوند کسی نزدیک نگردد مگر در پرتو اطاعت و پیروی. ای جابر کسی که خداوند را اطاعت کند و ما را دوست بدارد او دوست ما خواهد بود وکسی که نافرمانی خدا کند دوستی ما به حال او سودی نخواهد بخشید

مبلغان نور ...